[Review] Lyrical Sympathy van Versailles

Dit review is geschreven door Khalia S., exclusief voor Arlequin Photography. Het volledige krediet komt haar toe! Super bedankt dat je dit voor mij wilde schrijven! ~ Arlequin.

 

Album: Lyrical Sympathy
Artist: Versailles
Release datum: 31 oktober 2007
Review door: Khalia S.

Lyrical Sympathy heeft een aura van sentimentele wanhoop. Terwijl de gevoelens van het gehuld zijn in wanhoop consistent aanwezig zijn door het hele album beperkt Versailles zich niet tot een enkele manier van de bezorging hiervan. De natuurlijke flow van de melodie, van intens naar kalm en weer terug, presenteert een toepasselijke flow, en de variatie van het album maakt het zeker een succes.

De introductie tot het album is simpel, maar een voorteken. Het is voldoende als inleiding voor “The Love From a Dead Orchestra”, maar hier voelt de flow toch iets onderbroken, al is het maar voor een moment. Het nummer zelf is een behoorlijke lengte, beginnende met gemartelde noten van oneinigheid voordat het overgaat in een stabiele melodie die verschillende keren verandert als de beschreven emoties evoluëren en groeien. Dit nummer zet ook de precedent voor de rest van het album met een voornamelijk energieke melodie die af en toe wat afzwakt en dan weer sterk terugkomt.

De twee zachtere tracks die tussen de metal-stukken geplaatst zijn zijn “Forgotten Gate” en “Sympathia”, welke het album lieflijk afsluit. Beiden brengen leed en wanhoop aan het licht, maar op een kalmere manier. De andere tracks, en daarmee “Beast of Desire” in het bijzonder, presenteren een gemene en bijna lustige passie om deze nummers te contrasteren, maar ook om ze te verbinden als deel van de emotionele reis voor de gemartelde ziel.

“The Red Carpet Day” wordt bijna legendarisch na z’n debuut in Lyrical Sympathy. Het dient als een proloog voor het prachtig geweven verhaal dat verteld wordt in NOBLE, en Kamijo roept meerdere malen voor aandacht voor deze track. Het nummer is erg strak en heeft een hoog tempo, waardoor het gevoel van een vreselijke nachtmerrie in ieder’s hoofd gecreeërd wordt. Teru en Hizaki’s noten spelen als een hart dat tekeer gaat, evenals Yuki’s drums. En het geweld in de lyrics maakt het mentale plaatje compleet. Door de intensiteit van dit nummer bewijst “Sympathia” en passende keuze te zijn voor het einde van dit album omdat het je weer tot rust brengt voordat het boek gesloten wordt.

Versailles is erin geslaagd om de duisternis van angst romantisch en prachtig te maken met deze release. Al hun nummers hebben leven, en degenen op Lyrical Sympathy zijn hierin geen uitzondering. In z’n geheel is het zeker betoverend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *