[Interview] Calmando Qual @ Tivoli Spiegelbar

Voor hun show in Tivoli Spiegelbar kon ik nog even met Calmando Qual om de tafel zitten voor een interview, waarin we spreken over hun liefde voor anime, hoe ze hun terugkeer naar Europa ervaren en wat ze willen gaan doen wanneer ze weer in Japan zijn.

 

01. Dit is voor jullie de zesde keer in Europa, en de eerste keer in Europa voor MAYA.
Had je enige verwachtingen voordat je hier kwam? En zo ja, zijn deze verwachtingen werkelijkheid geworden of heb je het gevoel dat je in een totaal andere wereld geland bent?

MAYA: Europa is leuk. Voordat ik hier kwam wist ik al dat Europa heel anders was dan Japan, en dat is het ook, maar Europa is leuk!

02. Ik weet zeker dat je veel verschillende dingen gezien hebt terwijl je hier in Europa bent. Wat is de meest gekke ervaring die je hier gehad hebt? Dit kan zijn als band op het podium of als vrije tijd.
Hibiki: Toen we in België verbleven tijdens een vrije dag ging ik een wandelingetje maken, maar daar kreeg ik dorst van. Ik wilde een cola kopen maar ik spreek geen Frans en kon dus niet vragen hoe duur het was. De eigenaar van het winkeltje was een oude dame en ze keek me heel raar aan.

03. Als ik naar de andere muzikanten kijk die in Europa komen touren zijn jullie wel heel iets anders, met een duister imago en een andere sound. Hadden jullie ooit gedacht dat jullie zo vaak naar Europa zouden komen?
Kenka: We wilden al heel lang naar Europa komen, en jazeker, wij zijn wel even wat anders.

04. Als jullie vooruit zouden kijken met betrekking tot muziek, zijn er dan doelen die jullie voor jezelf hebben gesteld? Zoals het bereiken van een bepaalde sound en fans die het met open armen accepteren, of in een land spelen waar jullie nog nooit geweest zijn bijvoorbeeld?
Hibiki: Natuurlijk willen we overal naartoe gaan waar we met onze fans kunnen rocken, en Calmando Qual in elk land ter wereld uit kunnen drukken.

05. Vandaag is de laatste dag van de Europese tour. Als jullie hierop terugkijken, wat vonden jullie dan het leukst? Zijn jullie blij met hoe de lives gegaan zijn en het publiek op jullie gereageerd heeft?
Hibiki: We zijn naar negen verschillende landen geweest voor negen verschillende shows, en iedere keer leek het publiek echt op ons te wachten en daar hebben we erg van genoten. We willen zeker nog een keer terugkomen!

06. Wanneer jullie teruggaan naar Japan, nemen jullie dan een paar dagen vrij om bij te komen van het touren hier? En wat doen jullie meestal op een vrije dag?
Tak: Ik neem meestal wat tempura udon.
Hibiki: Meestal drink ik op een vrije dag bier, maar ik kijk ook graag op het internet of ik nieuwe Japanse bands kan vinden die ik nog niet ken en of ik daar iets van inspiratie uit kan halen.
Kenka: Ik drink bier en vindt het leuk om anime te kijken.
MAYA: Ik kijk graag naar pro-worstelen op tv.

07. Iemand heeft mij verteld dat jullie allemaal groot fan zijn van anime en manga. Wat maakt een anime leuk om te kijken, of een manga leuk om te lezen voor jullie? Beoordelen jullie het op de tekenstijl, het verhaal of iets totaal anders?
Kenka: Manga en anime zijn een deel van de cultuur in Japan. Sinds we klein waren zijn we opgegroeid met het lezen en kijken ervan. Wanneer we ouder worden kijken we soms minder en minder, maar het is nog steeds onderdeel van onze cultuur. Voor mij persoonlijk moet het verhaal goed zijn, dan lees of kijk ik alles.
Tak: Ik vind Dragonball leuk!
MAYA: Ik vind degenen die me aan het huilen maken leuk.
Kenka: Ik vind degenen met comedy leuk…

08. En tot slot, hebben jullie nog een boodschap voor al jullie fans?
Kenka: Ik ben blij vanuit het diepste van mijn hart, en ik hoop echt dat ik hier nog een keer kan komen.
MAYA: Ik heb vier jaar naar deze Europese tour uitgekeken, en ik heb er van begin tot eind van genoten, en ik wil iedereen die naar onze lives is gekomen heel hartelijk bedanken!
Tak: Het was absoluut geen straf om hier te komen, ik vond het heel leuk om weer in Europa te zijn en ik weet dat wanneer we de volgende keer komen we onze technieken verbeterd hebben en het nog beter zal zijn.
Hibiki: Ik wil graag hetzelfde zeggen als de andere leden, maar daar wil ik nog aan toevoegen dat hoewel we niet dezelfde taal spreken de taal in onze muziek universeel is en we er hier in Europa allemaal samen van kunnen genieten. En natuurlijk wil ik iedereen nog zeggen dat ik van ze houdt, en bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *