[Review] PLASTICZOOMS van PLASTICZOOMS

Ik weet niet goed hoe ik dit review aan jullie moet introduceren. Er werd me gevraagd om deze CD te reviewen vanwege hun optreden in Amstelveen, maar normaal gesproken is dit album niet iets wat ik zelf uit zou kiezen. Dus dit wordt zeker weren een uniek review deze keer!

Tracklist:
01. Frontal Attack
02. The Future
03. Quite Cleary
04. Minds
05. Highway
06. U12
07. Night & Hurt
08. Smoke Motion
09. Veiled Eyes
10. Breitenbach

Frontal Attack:
Het nummer begint met een fantasy of zelfs space-achtige vibe voordat de gitaren erbij komen en de stijl van de muziek onmiddelijk veranderen naar een meer rock/techno achtige sound. Wanneer de vocals uiteindelijk bijvoegen verandert de stijl nogmaals, waardoor er ineens drie verschillende stijlen te horen zijn. Het klinkt echter niet vreemd, en tegen de tijd dat het nummer afgelopen is ben je volledig vergeten dat je op aarde was, want je bent nu in de wereld die het beste te identificeren is als PLASTICZOOMS.

The Future:
Begint als een heel erg langzame, maar krachtige opbouw tot een ritmische vocal die er eigenlijk een heel dansbaar nummer van maakt. Voor een langzamer nummer met af en toe een uitschieter naar een sneller tempo heeft het het verrassende effect dat je eigenlijk mee wil knikken op het ritme van de drums voordat het je probeert van je stuk te brengen met een sneller laatste couplet met bijna scream-achtige vocals.

Quite Cleary:
Met een upbeat nummer zoals “Quite Cleary” wordt -ironish genoeg- “quite clearly” bewezen dat dit een nummer is dat prima in onze top 40 voor de radio zou passen, precies tussen de nummers van de veelal Amerikaanse pop nummers die we normaal terugvinden op de radiostations. Het is een nummer dat fans van vele genres aan kan trekken, zoals pop, rock, electro, techno en zelfs dance.

Minds:
We brengen de snelheid wat omlaag met “Minds”, wat best eens de audio-versie kan zijn van de gedachten die we allemaal hebben. Het nummer zelf doet niet aan als een ballad qua snelheid, maar meer een solide pop-song, en het is echt een nummer wat je in je auto zou moeten afspelen terwijl je over een lange strandweg rijdt, of wanneer je na een lange dag met een warm drankje in je handen wil ontspannen. Tegen de tijd dat het nummer bij het laatste couplet komt is de snelheid wat opgevoerd, maar heeft het dat relaxte gevoel niet weggenomen.

Highway:
Nog een nummer dat iets gewoons vertaalt in muziek en zelfs een heel nummer. “Highway” voelt het meeste alsof je ’s nachts over een rustige snelweg rijdt zonder dat je je ook maar ergens zorgen om hoeft te maken. Zo nu en dan zul je wat ander verkeer passeren (tenminste, volgens het ritme), maar zorg er wel voor dat als je dit echt in je auto afspeelt je de juiste afslag niet mist! 

U12:
De snelheid van het ritme wordt vanaf het begin meteen opgevoerd, “U12” is een upbeat en vrolijk nummer dat de sfeer nogmaals verandert en de diversiteit van PLASTICZOOMS als artiesten duidelijk laat zien. De rustige vocals over het simpele ritme van de instrumenten geven het nummer een klassieke vibe van ongeveer 1960, maar vanwege de synthesizers blijft de moderne sound toch behouden.

Night & Hurt:
Kan wel eens het exacte tegenovergestelde zijn van het vorige nummer “U12“, aangezien het toneel vrijgemaakt wordt voor een meer duistere toon en daarmee de toon van het album weer gewijzigd wordt, tenminste, aan het begin. Tegen de tijd dat het nummer tot een einde komt is alles meer upbeat en heeft het een vriendelijke techno gothic vibe.

Smoke Motion:
Een nummer dat begint als een echt techno nummer met diepe vocals was best verrassend, maar de woorden vertellen een verhaal van iets dat het meest lijkt op een nachtclub die op volle toeren draait, en het voelt bijna alsof je erbij bent en het door de ogen van de zanger zelf kan zien.

Veiled Eyes:
Veiled Eyes” voelt bijna aan alsof je op volle snelheid in de lucht zweeft tijdens de zonsondergang onder de invloed van de rest van de elementen. De woorden lijken je bijna te vertellen dat je altijd vooruit moet kijken terwijl de zon, eclipse en een blackout elkaar afwisselen.

Breitenbach:
Het laatste nummer op het album trekt de snelheid weer naar beneden om te eindigen op een wat rustigere noot, het beeld schetsend van wanneer je over een stad kijkt na de zonsondergang met melodieuze tonen en lyrics die een verhaal vertellen over het missen van een geliefde. Alles zorgt voor een perfecte mix om het album rustig te beëindigen.


Conclusion:

Voor mij persoonlijk vlogen de nummers voorbij, en ik had aanvankelijk niet eens door dat de CD alweer overnieuw begonnen was tot ik alweer bij het tweede nummer was. Het is een erg fijne CD om mee te ontspannen na een lange dag op het werk, of wanneer je gewoon een uurtje niet op de planeet aarde wil zijn.

Final score: 70/100

Release informatie:
Artiest:
PLASTICZOOMS
Release:
PLASTICZOOMS (album)
Release datum: 8 februari 2017
CD nummer: VJR-3201

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *