[Interview] met Kyuho van Madmans Esprit @ Popcentrale

Kyuho: “Met het nummer SUICIDOL. Ik wilde bewust iets overbrengen, dus besloot ik om dat in het Engels te doen zodat mensen het gemakkelijker zouden begrijpen. Want het werkt niet als je het niet begrijpt.”

Voor de show die bijgestaan werd door VII ARC en Phlebotomized in de Popcentrale in Dordrecht kon ik nog even een rustig hoekje vinden met Kyuho Lee, de man achter Madmans Esprit, voor een interview waarin we praten over zijn muziek, invloeden en natuurlijk de Europese tour.
Voor het fotoalbum van de show, volg deze link.

 

01. Sinds vorig jaar hebben een heleboel mensen kennis gemaakt met jou en jouw project Madmans Esprit. Maar in plaats van dat ik een introductie geef, kun je jezelf alsjeblieft in je eigen woorden voorstellen?
Kyuho: Ik ben Kyuho van Madmans Esprit, wat eigenlijk een solo project van mij is. Ik maak momenteel voor de tour gebruik van support members uit Duitsland en Korea. Muzikaal gesproken komen mijn invloeden uit vele verschillende genres zoals black metal en klassiek, maar ook van andere experimentele bands zoals Pink Floyd, en muzikale invloeden die ik van Japanse muzikanten uit het visual kei genre heb gekregen.

02. In tegenstelling tot de meeste content die ik de afgelopen 10 jaar behandeld heb ben jij een visual kei muzikant uit Zuid-Korea. Hetzelfde genre, maar een andere locatie. Dus natuurlijk is mijn vraag hoe je met het visual kei genre in aanraking gekomen bent, en wat je overgehaald heeft om het naar je eigen land te brengen?
Kyuho: Ik geloof dat het inmiddels ongeveer 15 jaar geleden is, maar er was een visual kei band in Korea genaamd THE TRACKS. Zoiets als een K-Pop groep maar met een visual kei stijl en een metal sound. Toen dit op tv kwam vond ik het interessant en begon ik meer van deze bands op te zoeken op het internet. Zo vond ik X Japan, Dir en grey en LUNA SEA, allemaal grote visual kei bands. Sinds ik klein was wilde ik al een visual kei band maken, maar ik kon niemand vinden die er dezelfde interesse voor had als ik, met name omdat Korea erg conservatief is. Als je wat meer alternatief of zelfs goth bent dan is het leven erg moeilijk. Ik heb er meer visual kei elementen in gestopt nadat ik bandleden gevonden had die er ook interesse in hadden. Want toen ik nog alleen bezig was kon ik gewoon doen wat ik wilde. Nu ik live support members heb kan ik ze zeggen “oké, jullie vinden mijn muziek leuk en vinden het leuk om samen muziek te maken, maar ik richt me wel op een bepaalde uitstraling”. Ze waren het ermee eens en nu is dit een feit. Er zijn momenteel geen andere visual kei bands actief in Korea, trouwens.

03. Iedereen heeft een reden om te beginnen met het schrijven van muziek, maar wat was deze reden voor jou? Voel je alsof het schrijven muziek een ontsnapping is aan de realiteit? Helpt het je om om te gaan met de wereld om je heen?
Kyuho: Ik weet het niet zeker, eigenlijk. Sinds ik klein was maakte ik al zelf dingen. Ik schreef, tekende, maakte games en probeerde programmeren te leren. Toen ik naar muziek begon te luisteren was het de gezonde stap voor mij om er zelf iets van te maken. Dat is het meest interessante voor mij. Ik weet niet zeker hoe het mijn alledaagse leven beïnvloedt, of de realiteit die ik iedere dag onder ogen moet zien.

04. Zijn er artiesten, die nog actief zijn of inmiddels niet meer, die jouw werk beïnvloeden? Of waar je persoonlijk graag naar luistert?
Kyuho: X Japan is een van de invloeden door hun klassieke en dramatische nummers. Dir en grey is er waarschijnlijk ook een. Ik luister eigenlijk niet naar zoveel visual kei bands, een stuk of vijf in totaal denk ik. Mijn andere invloeden komen voornamelijk van een meer metal achtergrond. Ik blijf dit herhalen, maar er is een band genaamd Shining uit Zweden. Een black metal band. En Radiohead is mijn absolute favoriet. Maar ondanks dat er wat slechte nummers zijn die erg beroemd zijn geworden zijn ze op muzikaal niveau briljant. Ik geniet ook heel erg van het nieuwe album van Billy Irish. Ik vind het briljant.

05. Vorig jaar ben je toegevoegd aan het GAN-SHIN label hier in Europa, en nu ben je hier op je eerste Europese tour. Heb je het gevoel dat je aan het groeien bent als muzikant nu je je muziek naar een breder publiek kan brengen met de hulp van iedereen hier in Europa?
Kyuho: Ja, absoluut. Het is een compleet andere situatie dan hoe het eerst was.

06. Over Europa gesproken, je hebt een tijdje in Berlijn gewoond, maar moest helaas terug naar Korea vanwege wat culturele regels. Maar toen je daar woonde heb je vast wel iets van Europa, of tenminste Duitsland, gezien. Is er nog iets wat je wil zien terwijl je hier bent?
Kyuho: Ik weet het eigenlijk niet. Ik ben niet echt geïnteresseerd in de toerist uithangen en iets nieuws ontdekken. Ik ben nooit echt fan geweest van het fenomeen van de toerist uithangen waar ik ook was. Ik geniet er wel van om naar café’s te gaan en daar te zijn met mijn vrienden. Ik kan ook erg genieten van andere dingen, maar er schiet me nu niet echt iets te binnen.

07. Aangezien je een tijdje in Europa hebt gewoond heb je ook een andere taal geleerd. Wat inhoud dat je nu Koreaans, Engels, Duits en wat Japans begrijpt. Wat natuurlijk complimentwaardig is, maar je hebt Engels gekozen als de voornaamste taal in je muzikale werken. Heb je het idee dat je jezelf het beste uit kan drukken in het Engels tegenover een groter publiek dan alleen met je moedertaal?
Kyuho: Het hangt ervan af, denk ik. Ik probeer eigenlijk niet alles in het Engels te doen. Engels kan gemakkelijker zijn, maar het kan ook een drempel zijn omdat sommige dingen onvertaalbaar zijn. Ik probeer mezelf meestal uit te drukken hoe ik dat wil op de manier hoe het in m’n hoofd verschijnt. Bijvoorbeeld met het nummer SUICIDOL. Ik wilde bewust iets overbrengen, dus besloot ik om dat in het Engels te doen zodat mensen het gemakkelijker zouden begrijpen. Want het werkt niet als je het niet begrijpt. Maar ik gebruik de taal die het beste uit kan drukken wat ik wil overbrengen.

08. Naast Madmans Esprit ben je ook nog actief met ms. Isotop Romatem en HUMAN TRACES. Maar hoe doe je dit eigenlijk? Ben je wel eens bezig aan iets wat voor het ene project bedoeld is en wat dan halverwege toch bij een van de anderen lijkt te passen? Of zijn ze allemaal individuele projecten waar je je volledige aandacht op richt?
Kyuho: Ik denk dat ze erg gescheiden zijn. Natuurlijk ben ik er een onderdeel van en neem ik mijn invloed daarin mee, maar meestal weet ik vanaf het begin van de eerste gitaar riff al “oh, ik ga dit niet gebruiken voor ms. Isotop Romatem”, bijvoorbeeld. Als ik het niet zo doe dan heeft het niet veel zin om meerdere projecten tegelijkertijd te hebben.

09. Je hebt je live support members meegebracht voor deze tour, maar een gedeelte komt uit Korea en een gedeelte uit Duitsland. Heeft dit ooit voor problemen gezorgd met bijvoorbeeld de taal of de cultuur? Of is de afstand meer een probleem?
Kyuho: Nee, ik denk dat we het eigenlijk geweldig doen op het moment. We spreken allemaal Engels en kunnen daarom in het Engels communiceren. We houden ook allemaal wel van een drankje, en iedereen respecteert de grenzen van de anderen, en ik denk dat de afstand eigenlijk een pluspunt is. Muzikaal gesproken doen we alles op afstand. Voordat de tour begon kwamen we hier al iets van tevoren samen, iets van twee dagen van tevoren of zo, we hebben wat biertjes gehad en alles viel zo op z’n plaats.

10. Als ik me niet vergis is een van de support members die je nu bij je hebt ook de zanger van ms. Isotop Romatem, waar jij de gitarist van bent. Voelt het raar om deze rollen om te draaien afhankelijk van welk project jullie samen mee bezig zijn?
Kyuho: Niet echt. Hij speelt ook gitaar in de andere band en ik vertrouw hem op een bepaalde manier in hoe hij speelt. Dus wanneer hij gitaar speelt in Madmans Esprit is zijn karakter op het podium bijna hetzelfde als het karakter in ms. Isotop Romatem. Dus voor mij is het heel gewoon dat hij speelt zoals hij speelt in deze band.

11. We hebben het gehad over wat je nu doet –de Europese tour-, maar wat ben je daarna van plan? Heb je al wat ideeën in je hoofd borrelen voor je volgende release, of wil je een andere richting op met mode of een andere vorm van kunst?
Kyuho: Er zijn een paar grote ideeën die ik ter zijner tijd wil realiseren, maar ik ben nog niet honderd procent zeker wat ik ermee zal doen, of dat ik er wat mee zal doen. Ik ben natuurlijk met muziek bezig, maar andere dingen zoals mode, videos of wat dan ook, ze moeten te maken hebben met de muziek. Ze kunnen niet de boventoon van de band voeren. Dus wanneer er iets nieuws is zullen de andere dingen vanzelf volgen.

12. Kijkend naar je werk en wat je er online over deelt voelt het alsof je jezelf in moet houden om te zijn wie je bent, en dat je muziek een manier is waarop je jezelf kan zijn. In een wereld waar er geen grenzen, regels of mensen die je afkeuren zijn, hoe zou je kunst dan uit zien? Zou het anders uit zien dan hoe je het nu aan de wereld laat zien? Ik bedoel, voelt het alsof je een censuur over jezelf moet plakken in deze wereld waarin we leven?
Kyuho: Als ik een andere leefomgeving had dan zou het waarschijnlijk heel iets anders zijn dan wat ik nu doe. Een van de hoofd-onderdelen van Madmans Esprit, of alles wat ik maak eigenlijk, is een expressie van pijn, onderdrukking en verdriet, denk ik. En ze komen vanuit mijn omgeving. De realiteit die ik iedere dag onder ogen moet zien. Dus het zou waarschijnlijk totaal anders zijn ja.

13. Het is waarschijnlijk een vraag die vaker gesteld is dan mensen kunnen tellen, maar weer terug naar die wereld zonder begrenzingen, is er een artiest met wie je graag samen zou willen werken om muziek of andere kunst te maken? En wie zou dit dan zijn, en natuurlijk, waarom?
Kyuho: Dit is eigenlijk een ontzettend moeilijke vraag… Ik kan geen specifiek persoon bedenken. Ik bedoel, als ik muziek voor de band maak communiceer ik met niemand. Ik vraag niemand wat ze ervan vinden en hoe zij het aan zouden pakken. Ik heb een idee van wat ik wil maken en dan is het klaar. Voor mij is het heel erg moeilijk om voor te stellen hoe het is om te werken met iemand anders in het creatieve proces. Als we het live spelen communiceer ik wel wat ik wil, maar in de creatieve fase is het heel erg moeilijk voor te stellen dat er nog iemand is. Het kan dagen duren voordat ik hier een antwoord op heb…

14. Om je laatste single SUICIDOL te promoten heb je ook wat juwelen ontworpen. Ben je van plan om dit vaker te doen door meer juwelen te creeëren, of was dit een keer en nooit meer? En waarom ja of nee?
Kyuho: Dat hangt er eigenlijk vanaf, denk ik. Ik had het gevoel dat het nummer SUICIDOL en de music video ervoor beiden erg fabulous en fancy zijn, dus ik dacht dat deze choker en andere dingen er wel bij pasten als merchandise. Ik heb ook zo’n hekel aan die band shirts waar je alleen het logo erop hebt. Als mensen geld willen besteden aan mijn merchandise dan vind ik dat ze er ook super cool mee uit moeten zien. Dus het kan vanalles zijn, maar er zal wel iets in de toekomst zijn denk ik.

15. En uiteindelijk, als een laatste vraag: is er nog iets wat je wil delen waar ik nog niet naar gevraagd heb met de lezers van dit interview?
Kyuho: Dit is ook zo’n moeilijke vraag om te beantwoorden… Uhm… Ik weet natuurlijk niet zeker hoe de lezers zullen zijn, maar gisteren had ik een concert in Keulen en ik was erg geraakt door de mensen omdat we heel laat begonnen, en we hadden niet veel tickets verkocht in de voorverkoop. Ik was erg bang dat het een flop zou worden en dat er maar heel weinig mensen zouden zijn, maar de atmosfeer was een van de heetste tijdens deze Europese tour. Dus ik ben heel dankbaar voor de fans, en als iemand dit interview leest en een fan van mij is, dan ben ik heel, heel dankbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *