[Interview] met VII ARC @ Popcentrale (& email…)

GRAZEL: “Visual kei is wel een deel van ons, maar we richten ons dus niet op het zijn van een visual kei band. We proberen een metal band te zijn, of zelfs een rock band, omdat we het toegangkelijk willen maken voor meerdere mensen.”

Na de show in Dordrecht kon ik nog (voor ongeveer de helft van het interview) praten met de heren van de Duitse band VII ARC. Door een gebrek aan tijd moest ik dit interview afbreken, maar de heren waren aardig genoeg om de rest van de antwoorden per email naar me toe te sturen! Dus als je je afvraagt waarom het er een beetje wiebelig uit ziet op een gegeven moment… Nou, nu weet je waarom. XD
Voor het fotoalbum van deze show, volg deze link.

 

01. Jullie hebben deze geweldige mini-biografie op jullie website over de seven deadly sins als een soort van introductie voor de show die we vandaag gezien hebben, maar hoe zouden jullie je voorstellen aan degenen die nu het interview lezen?
Bena: (Grapt) Deze vraag hebben we al beantwoord in ons vorige interview (met Saetori)…!
Stephany: Maar, ik was niet bij dat interview, dat kan ik niet teruglezen!
(Iedereen lacht)
Bena: Eigenlijk zijn we gewoon vijf kerels uit Duitsland die een band gevormd hebben. We zijn erg beïnvloedt door Japanse rock en metal muziek in het algemeen. Er zijn ook invloeden uit andere stijlen, bands en landen, maar de Japanse invloed is toch wel de kern. Dit maakt onze sound erg heavy, gestoord en experimenteel, maar we hebben een zeer melancholische vocalist die er erg mooi overheen kan zingen, maar ook schreeuwt. Ik schreeuw ook…
GRAZEL: Ik schreew ook!
Stephany: “Melancholisch, ik schreeuw”, begrepen!
Z’ev: Schrijf dat op! (*Zoals je ziet heb ik dat dus ook echt opgeschreven…)
(Iedereen lacht)
Bena: Dus erg heavy, maar aan de andere kant ook erg melancholisch. We doen ons best om dit over te brengen op het publiek tijdens onze live shows. We zijn erg theateraal. Dat is hoe ik onze band zou omschrijven tegen iemand die ons nog nooit gezien of gehoord heeft.

02. Er zijn zoveel verschillende interpetaties van de hell en de seven deadly sins. Toen jullie besloten om deze naam te gebruiken voor jullie band, hadden jullie toen de intentie om een bepaald “universum” te volgen (zoals bijvoorbeeld Dante’s Inferno) of is het een volledig originele wereld die jullie vijven als band gemaakt hebben?
GRAZEL: We hadden een nummer wat Gluttony heette. Het was het eerste nummer dat een connectie had met de seven deadly sins, en we vonden het een erg leuk idee, plus “zeven” was al een onderdeel van de naam van de band. We vonden het een erg leuk idee om onze luisteraars mee te trekken in deze setting en nu hebben we meerdere nummers die niet precies naar deze setting verwijzen, maar er wel mee te maken hebben. Zoals “Love it or leave it” is een nummer dat meer een zonde of een lust is, en “Ira” is letterlijk de definitie van woede en boosheid waardoor het hier ook weer mee te maken heeft. We proberen echt om de luisteraar het idee te geven dat ze in deze wereld verkeren, wat hier in Europa niet zo moeilijk zou moeten zijn door de invloed van de kerk. Ook zijn er veel geluiden voor de bekende atmosfeer, zo is een orgel te horen in NIL, wat erg bijdraagt aan de setting die we willen creeëren en waardoor het erg makkelijk over te brengen is.
Z’ev: En ondanks alles zijn we geen van allen gelovig.
(Iedereen lacht.)
Bena: Als je de tekst van DOXA gelezen hebt zou je dat moeten weten!

03. Vanuit mijn standpunt heeft VII ARC een ander thema met iedere muziek video of album. Maar hoe willen jullie dit live overbrengen? Kiezen jullie dan een van deze themas uit, of proberen jullie het meer neutraal te houden?
Bena: In onze outfits proberen we het neutraal te houden, want anders moeten we echt 10 outfits achter ons hebben staan om het echt over te kunnen brengen. Dus het is een fusie van alles wat we uitgebracht hebben, denk ik. Maar ik denk dat we al een visuaal image gecreeërd hebben in onze live show. Dus het is zoals je zei, we proberen ieder nummer afzonderlijk te benaderen en met ieder nummer gedragen we ons anders op het podium. We zien er bij Ira bijvoorbeeld uit als een hele boos-uitziende band op het podium, dus ik denk echt dat ieder nummer een uniek visueel beeld mee krijgt bij onze live shows.
KAY: Ik schrijf de lyrics, en voor mij als zanger heeft ieder nummer een andere boodschap die ik over moet brengen aan het publiek. Dus zoals je al zei, we moeten elk nummer afzonderlijk benaderen. En de video’s zijn er vooral voor mensen die ons niet kennen om een impressie van ons te krijgen. De looks zijn daarom echt afgesteld op de video, maar op het podium focussen we ons meer op de boodschap die ieder nummer heeft.
GRAZEL: Met het album ATONIA en Reflected Upcoming, het tweede gedeelte van ATONIA, hebben we een setting of een sfeer gecreeërd. Deze kun je al zien aan de album cover. Het is een erg donkere plek met stenen, iets vreemds op de achtergrond en een eenzame vrouw in het midden die het gevoel van een eenzame atmosfeer en een onaangenaam gevoel moet overbrengen. Dit is hetzelfde met de nummers op het album. Met het volgende album willen we hier een twist op maken en dit alles combineren.

04. Jullie zijn geïnspireerd door de visual kei scene uit Japan, maar wat was jullie eerste aanraking met deze scene? Hebben jullie het online gezien, op tv of heeft een vriend jullie geïntroduceerd?
Fu: Mijn eerste aanraking met visual kei was 13 of 14 jaar geleden. Een meisje waar ik een oogje op had vond Gackt en Malice Mizer erg leuk. Ik kende ze beiden niet, dus zocht ik het op en vroeg me aanvankelijk af “wie deze vreemde meiden waren?”, dus dat was mijn eerste indruk. Ik beluisterde wat van hun muziek en werd gewoon van m’n sokken geblazen. Daarna ben ik bij hide en X Japan terecht gekomen. Dat heeft me eigenlijk overgehaald om zelf muziek te gaan maken.
Bena: Ik zag MUCC op de televisie, met de music video voor 最終列車 (Saishuu Ressha).
GRAZEL: Ik was op school en tijdens een Duitse les hadden we het BRAVO magazine als onderwerp voor de lessen. In een klein hoekje van het magazine was een review van de It Withers and Withers DVD van Dir en grey, en ik was erg nieuwsgierig door de tekst “shock rockers uit Japan”. Ik Googlede het destijds op mijn old school dial-up modem, en het moest iets van 5 uur laden voor een video of zo, maar uiteindelijk kreeg ik de ongecensureerde versie van OBSCURE te zien. Ik was destijds 9 of 10 jaar oud en dacht “oké, dat is best fucked up”. Ik vertelde het aan mijn zus, en zij verzamelde alle uitgaven van het BRAVO magazine. Een van deze magazines had ook een artikel van D’espairsray, en ik heb de poster nog steeds trouwens…
(Iedereen lacht)
GRAZEL: Ze zijn half-naakt erop en zo…
Bena: Dat is nu duizende euro’s waard!
GRAZEL: Ik was ontzettend gefascineerd en kwam ook MUCC tegen omdat ze een nummer hadden dat in de MTV Viva hitlijst was beland, denk ik? Het 666 album van MUCC was ook de eerste CD die ik kocht bij de Saturn of Media Markt. Het is ook mijn favoriete MUCC album.
Z’ev: Ik kwam in aanraking met deze muziek door deze gasten. Ik begon met ze te spelen omdat ik een band zocht en uh-
Bena: Het was de laatste optie voor hem!
(Iedereen lacht)
Z’ev: En moet je mij nu zien!
KAY: Hij was alleen, wanhopig, en had vrienden nodig!
(Iedereen lacht weer)
KAY: En nu zit hij hier! Maar voor mij is het net zoals met Bena, ik zag 最終列車 (Saishuu Ressha) op tv en m’n moeder betrapte me. Ze vroeg me “kom op, wat is dit? Het ziet er interessant uit!”. Ik luisterde ernaar en dacht “wauw”, want ik kende wel Japanse muziek, maar dan van anime. Ik wist niet dat ze dit soort rock en zelfs metal muziek konden maken. Ik deed wat onderzoek en kwam uit op D’espairsray en het Coll:set album, Dir en grey met het album Vulgar en toen kwam NIGHTMARE omdat ze hun ANIMA en LIBIDO releases uitbrachten in Duitsland. MERRY bracht hun New Chemical Rhetoric en PEEP SHOW albums uit, the GazettE met [NIL], en ik zat er helemaal in.
Bena: Herinneringen!
KAY: Sindsdien ben ik nooit meer kunnen ontsnappen uit deze scene en luister ik alleen nog maar naar Japanse muziek, en daar heb ik helemaal geen spijt van!

05. Door de invloed van deze scene hebben jullie vast een aantal artiesten die jullie volgen ter inspiratie, toch? Welke artiesten inspireren jullie zoal?
Bena: Ik denk dat de laatste drie jaar vooral invloed hebben gehad van DADAROMA, de heavy kant van NOCTURNAL BLOODLUST en ik denk dat the GazettE een erg goed voorbeeld is van wat wij erg goede muziek vinden en welke stijl we nastreven tijdens onze live shows.
KAY: Omdat ik een zanger ben focus ik me vooral op zangers, maar sommige bands hebben zo’n impact op mij door de manier waarop ze optreden. De meeste impact die een vocalist op me gehad heeft was HYDE van L’Arc~en~Ciel. Ik heb zo naar hem opgekeken. Ik mocht hem ontmoeten en een foto met hem maken en-
Bena: (Grapt) Fanboy…
KAY: Ja, ja absoluut. Ik ben echt een fanboy voor deze band. We gingen naar een concert en het was echt “ik wil zijn hand aanraken!” en zo. Maar andere vocalisten die ik bewonder zijn Ruki van the GazettE, Tsuzuku van MEJIBRAY en Yoshiatsu van DADAROMA of Aki van Arlequin door zijn scream-stijl. Hij doet het op dezelfde manier als ik, en ik bekeek zijn stijl en dacht “misschien kan ik dit ook”. Wanneer zij optreden krijg ik daar veel inspiratie van. Net zoals Gackt, het bereik van zijn stem is ongelofelijk.
GRAZEL: Ik zou ook zeggen Gackt, want hij is een van mijn favoriete zangers ondanks zijn recente tweets en zo… Ik leerde hem kennen door een AMV van Harry Potter die door fans gemaakt waren. Ik luisterde ernaar en dacht echt “wat is deze Indiaase metal?” door de manier waarop hij zong.
Fu: Zoals ik al zei ben ik erg fan van hide en X Japan, en oude visual kei bands uit de jaren 80 en 90 zoals LUNA SEA en zelfs poprock bands zoals Kiyoharu. Maar tegenwoordig ook meer Westerse bands zoals glamrock en folk metal…
Z’ev: (Zucht diep) Ik … niet! Ik ben eigenlijk vooral beïnvloedt door rockers, en vooral drummers. Ik luister veel naar Soul Work, en poprock nummers uit Engeland zoals Porcupine Tree, vooral de drums. Ik luister vooral naar Westerse muziek omdat ik er een hekel aan heb als ik de lyrics niet kan begrijpen. Ik heb geen zin om Japans te leren alleen om te begrijpen waar ze over zingen. Lyrics zijn erg belangrijk voor mij, dus dat is waarom ik de voorkeur geef aan Westerse muziek.

06. Wat heeft jullie doen besluiten om het visual kei genre na te streven hier in Europa? Aangezien de “markt” voor zulke muziek hier toch aanzienlijk kleiner is, zeker voor bands die niet uit Japan komen…
GRAZEL: We zien onszelf niet als een visual kei band, of tenminste, we proberen niet “alleen maar” een visual kei band te zijn. We worden geïnspireerd door de dingen die we leuk vinden en proberen dat te transformeren in iets dat natuurlijk aanvoelt voor ons en wat we willen opvoeren. Met name in visual kei heb je deze super enthousiaste, theaterale en extreme manier van optreden, maar ook de muziek zelf. De video’s zijn extreem, de muziek is extreem, hun materiaal is extreem, dus alles hoeft bij ons niet zo extreem te zijn. We doen het gewoon zoals het voor ons goed aanvoelt. We proberen ons uit te drukken met andere makeup en looks, en we doen het gewoon. Visual kei is wel een deel van ons, maar we richten ons dus niet op het zijn van een visual kei band. We proberen een metal band te zijn, of zelfs een rock band, omdat we het toegangkelijk willen maken voor meerdere mensen. Op conventies hebben we gezien dat er veel mensen naar zo’n event komen om zichzelf uit te kunnen drukken, en als ze ons dan zien vinden ze dat leuk en kunnen ze zich aan ons verbinden via die route.
Z’ev: We noemen onszelf ook vaak visual metal door de metal die we produceren en het visuele wat we eraan toevoegen.
Bena: We doen gewoon wat goed voelt voor ons. We spelen wat we leuk vinden en zien er zo uit omdat we het leuk vinden. Voor de band zagen we er al zo uit, dus het is niet dat we deze look gecreeërd hebben speciaal voor de band. Op het podium zijn we extremere versies van onszelf, maar desondanks is dit gewoon wie we zijn. Ik denk niet dat het per se een visual kei stijl is, maar we hebben er zeker wel overeenkomsten mee.
KAY: Ik denk dat het heel erg vreemd is als je jezelf aan een genre zoals visual kei verbindt en er dan met je eigen band niets mee doet. Het was voor mij als tiener gewoon de volgende stap om makeup op te doen. Het is nooit meer weggegaan.
GRAZEL: Toen ik bij de band kwam zag ik er gewoon uit als mezelf, maar meer de alfa-versie van mezelf. Ik wilde altijd gebleekt haar hebben en wilde altijd dit en dat doen, maar toen ik bij de band kwam was het gewoon “dit doen we”. Ik heb m’n haar gebleekt, ik heb wit haar gehad, paars haar, van alles. Ik heb kleding aangeschaft die ik ook op normale dagen wilde dragen en heb deze ook op het podium gedragen, maar ik kon ook de gewone dingen van de dag doen in deze kleding in plaats van echt te transformeren voor op het podium.

– Door een gebrek aan tijd van zowel mijzelf als de band moest ik het interview wat we face-to-face aan het doen waren hier afbreken, maar de jongens waren aardig genoeg om de vragen die we nog over hadden via email te beantwoorden. Helaas was Z’ev super druk en kon hij geen vragen meer beantwoorden (met uitgang van de allerlaatste vraag, die nog wel face-to-face gedaan is). –

 

07. Er is een klein puntje waar we allemaal omheen dansen in deze kamer, en het ziet eigenlijk op je borst. Wat is het verhaal achter de Koreaanse tattoo? Aangezien we het zo veel over Japan gehad hebben in dit interview, laten we het daar eens over hebben?
KAY: Deze tattoo is een overblijfsel van de tijd waarin ik erg fan van K-Pop muziek was. Ja, ik heb deze fase ook gehad, waarin ik erg gehypt werd door al deze getalenteerde en uitgebuitte artiesten. Ze dansen als duivels, zingen als engelen en zien er allemaal zo schattig uit. Maar na 2 of 3 jaar heb ik toe moeten geven dat mijn hart bij de heavy, crazy muziek uit Japan ligt.
Deze tattoo is een eerbetoon aan het nummer “내가 제일 잘 나가” (Naega jeil jal naga) van de band 2NE1. Ik denk niet “dat ik de beste ben”, maar ik dacht dat het grappig was om deze zin op m’n borst te hebben. Ik ben trots op wie ik ben en ik vind het gewoon leuk om te provoceren.

08. Ik heb gehoord dat je wel eens model gestaan hebt voor alternatieve kleding. Was er, of is er, een outfit die je gedragen hebt die je leuker vond dan de andere? En waarom deze?
Fu: Ja het is echt een kunst om het in de lucht te houden, ik werd zo vaak geboekt en heb model gestaan voor meerdere designers weet je…
Nee wacht… Waar heb je deze informatie vandaan? Misschien weet je meer dan ik… Hmmm… Ik zou geen nee zeggen, trouwens. Is er een designer of shop die geïnteresseerd is? XD

09. Je bent duidelijk het meest aanspreekbare en “out there” lid van de band. Maakt dit het gemakkelijker of juist moeilijker voor jou en de rest van de band om beslissingen te nemen als een groep? Ben jij degene die met suggesties komt, of pas je je aan aan de wensen van de anderen?
Bena: Nou. De eerste suggesties komen meestal van KAY. Fu geeft me ook wat inspiratie op het gebied van styling. Ik denk dat als die twee me niet af zouden remmmen ik er echt over de top uit zou zien en me ook zo zou gedragen, haha. Maar voor het visuele gedeelte van de groep, dat is vooral KAY’s invloed.

10. De andere leden hebben wat “oldschool” visual kei artiesten genoemd waar ze graag mee samen zouden willen werken, maar jij bent meer in de richting van cyberpunk. Is dat een moeilijke voorkeur binnen de band? Moet je je vaak aanpassen aan de muzikale wensen van de meerderheid?
GRAZEL: We willen altijd doen wat het beste werkt voor de dummers en onze optredens als een band. Ik denk dat er veel waarde zit in atmoferische geluiden, en dat doet echt goede dingen voor de atmosfeer van onze nummers! We delen onderling erg veel muziek waar we allemaal naar luisteren, maar ieder van ons heeft een andere benadering – uiteindelijk maakt dat onze nummers erg uniek!

11. Je bent degene die de grootste aanpassing heeft moeten doen om in het visuele plaatje van de band te passen. Voel je je alsof je makeup op moet doen om te veranderen in iemand anders, of speel je intussen zonder moeite vrolijk mee met de rest van de band?
(Aangezien dit interview gedeeltelijk face-to-face en gedeeltelijk via email is gedaan was Z’ev door z’n drukke schema niet in staat om deze vraag nog te beantwoorden.)

12. Het publiek wat naar de visual kei/Japanse shows in Europa komt wordt kleiner en kleiner (of niet, afhankelijk van welke band er komt, DIR EN GREY en the GazettE trekken nog gemakkelijk grote zalen vol) . Vinden jullie het ook leuk om deze shows te bezoeken, of blijven jullie liever bij de shows die uitgebracht worden op DVD?
GRAZEL: Er komen steeds minder Japanse bands hier naar Europa, maar ik had het idee dat bands zoals NOCTURNAL BLOODLUST erg goed ontvangen werden. We zijn allemaal naar het concert in Keulen geweest in 2016, en van wat ik me kan herinneren was dat een uitverkochte show. Met een meer open-minded mentaliteit en hardere promotie buiten Japan kunnen bands zoals キズ (Kizu), JILUKA, DIMLIM, DEZERT, THE GALLO en Arlequin hier hetzelfde succes kunnen hebben! En ze moeten vaker komen…
KAY: Ik heb aardig wat Japanse converten bezocht sinds 2006, en ik ben erg verdrietig dat er bijna geen Japanse bands meer komen. Ik heb wel erg veel zin in the GazettE in juni en nog meer om met Jupiter te touren in mei. Dus ik kan dit jaar wat concerten bezoeken! XD
Daarnaast bekijk ik veel concerten van visual kei artiesten via YouTube en krijg ik daar een hoop inspiratie van.
Ook hoop ik dat “nieuwere” bands de stap willen maken naar de niet-Japanse markt, want ik denk dat er nog genoeg mensen zijn die interesse hebben in deze muziek. Als er goede bands die genoeg gehypt worden komen dan zullen mensen weer interesse krijgen in de scene, ongeacht hoe sterk de interesse in K-Pop momenteel is.
Bena: Ik ga ook naar het concert van the GazettE, en het is op mijn verjaardag! Als er een coole band uit Japan naar Europa komt dan zullen wij er zijn. Wanneer mogelijk zelfs als een support act, hehe.
Fu: Ik ben naar behoorlijk wat Japanse concerten geweest, maar momenteel zijn er steeds minder bands waar ik geïnteresseerd in ben die naar Europa komen. Daarom bezoek ik zelden nog een jrock/vk concert. Ik zou graag naar wat live shows in Japan gaan natuurlijk. En ja, ik ga ook naar the GazettE.

13. Aangezien jullie zo erg geïnspireerd zijn door de Japanese muziek industrie, zijn jullie zelf ooit naar Japan geweest? Om bijvoorbeeld artiesten te zien die jullie zelf leuk vinden of gewoon om het land te zien? En zo nee, zou je dat willen?
GRAZEL: Ik ben nog niet naar Japan geweest, maar ik ben ook geen fan van de toeristenpleisters. Ik zou proberen om meer afgelegen plekken te bezoeken, maar Tokyo zelf lijkt me ook erg interessant!
KAY: Ik ben samen met Fu naar Japan geweest in 2009. We waren er voor ongeveer twee weken en sindsdien wil ik echt nog een keer gaan, maar tijd en geld zijn een klein probleempje. Ik heb nog wel de droom om ooit een show in Japan te mogen spelen.
Fu: Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat KAY al zei. Ik zou heel graag een show in Japan willen spelen, maar ook wat shows als toeschouwer willen bezoeken.
Bena: Ik ben nog nooit in Japan geweest, maar ik wil het wel heel erg graag. Er zijn ook vele andere plaatsen die ik wil bezoeken, maar Japan is zo ver weg en duur dat er tot nu toe nog geen kans is geweest. Maar het staat zeker op mijn lijstje!

14. En als een laatste vraag: is er nog iets wat jullie tegen iedereen die dit interview leest willen zeggen?
GRAZEL: Als je nog nooit van onze band VII ARC gehoord hebt, geef ons dan een kans. Bekijk onze video’s en als het even kan, kom naar onze live shows. Want dan kun je meemaken wat VII ARC echt is in plaats van de internetversie. We zouden erg blij zijn als je ons een kans wil geven om onze muziek voor je te spelen!
KAY: Kom alsjeblieft naar onze shows, want we kunnen ons daar veel beter uitdrukken dan alleen via onze muziek. Als je naar de shows komt zul je de echte versie van ons zien, je zal een leuke tijd hebben, geraakt worden door de vonk, ervan genieten en gewoon lol hebben!
Z’ev: Net zoals gewone, gekke mensen.
GRAZEL: Ik denk dat we ook wel iets voor de “gewone” mensen kunnen zijn ja, maar het is erg moeilijk om te zeggen omdat we overwegend positieve reacties van allerlei richtingen hebben gekregen. Meestal dan. Maar er zijn ook mensen die niet open staan voor ons werk. Bekijk onze music videos want er zit erg veel moeite in en ze zijn erg artistiek gemaakt. We zitten ook op Spotify, en we hebben een erg grote server met meer dan 100 leden op Discord. Dus “komm dabei!” (kom erbij!) en chat ook met ons! We reageren ook op berichten via Instagram, en we proberen het gewoon leuk te hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *