Een praatje met: 龍 (RYU) (van ソメイヨシノ (Somei Yoshino))

Eind 2018 heb ik met Ryu gesproken over zijn nu voormalige project OROCHI, maar na 15 jaar van activiteiten was het tijd voor OROCHI om te stoppen. Dit gold echter niet voor RYU’s passio voor samurai rock, aangezien hij begin 2019 terugkeerde met ソメイヨシノ (Somei Yoshino). Afgelopen oktober keerde RYU terug naar Europa voor een mini-tour waarin hij Duitsland, Nederland, België en Frankrijk bezocht met zijn nieuwe project. Tijdens deze tour werd hij bijgestaan door guitarist MASASHI, een van de kleurrijke nieuwe toevoegingen aan RYU’s support muzikanten. Meer dan genoeg redenen om even bij te praten, denk je niet?


01. Om te beginnen wil ik je vragen naar de beslissing om te stoppen met OROCHI en verder te gaan als ソメイヨシノ (Somei Yoshino). Wat heeft je doen besluiten om uiteindelijk na 15 jaar toch te stoppen met OROCHI? Had deze beslissing te maken met hoe moeilijk het voor je was om support members te vinden?

龍 (RYU): Ik heb eigenlijk aan OROCHI gewerkt van 2004 tot begin 2019. Het is een beetje verwarrend want het is niet echt een totale stop van activiteiten, ik heb de naam veranderd in ソメイヨシノ (Somei Yoshino) en ik ben min of meer een solo zanger geweest sinds 2015. Tegenwoordig gebruiken mensen veelal dezelfde stijlen (Japanse traditionele instrumenten met Westerse pop) en ik wil geen onderdeel zijn van de massa. Ik wil iets unieks doen, ik wil niet “normaal” zijn zoals de anderen. Ik speel momenteel de Japanse fluit zoals de drakenfluit (RYU-TEKI en non-kan, welke gebruikt worden in Noh opera en Kabuki) en Shino-bue. Maar ik speel ook koto en Satsuma Biwa (een Japanse gitaar die bespeeld werd door de Samurai krijgers van de Satsuma clan). Ik ben ook begonnen met het spelen van shamisen en shakuhachi. Deze kun je hopelijk snel in mijn nummers verwachten! (lacht)

02. Met ソメイヨシノ (Somei Yoshino) had je vanaf het begin een volledige support band achter je staan. Hoe heb je dit voor elkaar gekregen, aangezien het zo moeilijk voor je was om support leden te vinden?
龍 (RYU): Nou… Een van mijn managers heeft dat geregeld. Ik heb de leden pas leren kennen op de dag dat we de muziek video voor 祇園-GION- gingen filmen. Dus je snapt weld at ik die dag erg nerveus was om met mensen te werken die ik pas net had ontmoet. En het was ook nog eens midden in de winter, dus het was een erg moeilijke periode om een muziek video zoals deze op te nemen. Alle huidige members hebben zeer uiteenlopende en unieke persoonlijkheden. MASASHI in het bijzonder, daarom heb ik hem aangeraden om YouTube videos in het Engels te maken omdat zijn Engels zo goed is. Hij heeft een lang jaar doorgebracht in Amerika, waardoor zijn Engels enorm verbeterd is.

03. Als je “ソメイヨシノ (Somei Yoshino)” intikt op Google kom je echter niet direct bij jouw project terecht. Waarom heb je voor deze naam gekozen? Wat is het verhaal erachter?
龍 (RYU): Ik heb eigenlijk wat SEO (Search Engine Optimization) daarvoor nodig ja, ik weet het. (lacht)
Het is een erg populaire naam. Somei yoshino is eigenlijk de mooiste sakura variant. En met dit project wil ik deze sakura uitdrukken, dus daarom heb ik voor deze naam gekozen.

04. Je zegt dat je de Sakura wilt uitdrukken met je nieuwe project, maar de eerste muziek video, 祇園-GION-, bracht dit niet zo duidelijk over. Was daar een reden voor?
龍 (RYU): Nou… Dat komt omdat de muziek video gefilmd is in december. Het gebeurde gewoon. Ik heb de neiging om een muziek video te maken in de slechtste tijden van het jaar.
Ik kende deze jongens twee weken voordat de video werd opgenomen nog niet. Een van mijn managers heeft deze leden gevonden. Hij heeft ook de locatie en de camera crew geregeld. Ik was heel erg verbaasd dat ze aardig waren, want ik kende ze voor die tijd nog niet. Ik was erg nerveus dat er vreemde mensen op de locatie waren tijdens de opnames, en ik was bang dat het mij negatief zou beïnvloeden, maar alles is goed gekomen en dat was een behoorlijke verrassing. Ik heb ze voor het eerst ontmoet op diezelfde dag, tijdens de opnames. En het was echt een wonder, alsof het zo moest zijn.
Het verhaal van 祇園-GION- is eigenlijk geheel over de liefde in Kyoto. “Gion” is de naam van het land, en toevallig is het ook een heilige plaats in het oude India.
De Sakura in de muziek video wordt “Kanzakura” genoemd, wat “koude Sakura bloeiend in de winter” betekent. De taal van de Kanzakura “lacht naar je”. Dit drukt het verhaal achter dit nummer uit.

05. Je hebt een aantal nieuwe nummers gemaakt voor de eerste release van ソメイヨシノ (Somei Yoshino), maar wat heeft je doen besluiten om 祇園-GION- te gebruiken als het nummer voor je allereerste muziek video?
龍 (RYU): Voor 祇園-GION- heb ik eigenlijk de muziek 100% alleen gedaan. Voor 桜咲ク花ノ街 -Sakura saku Hana no machi had ik iemand die me hielp door sommige stukken van het nummer op de piano te spelen. Zoals ik al zei, vanaf 祇園-GION- doe ik het eigenlijk helemaal alleen. Ik ben al vijf jaar bezig met muziek “opnieuw te leren”, maar 祇園-GION- was het eerste originele nummer dat ik helemaal alleen gedaan heb. Daarom heb ik voor dit nummer gekozen.

06. Laten we het even over de Europese tour hebben. In Duitsland werd je uitgenodigd op de conventie als muziekant, maar je bent ook even docent geweest. Je hebt die dag namelijk een workshop over de traditionele Japanse fluit gegeven. Hoe ging dat?
龍 (RYU): Het is leuk om een leraar te zijn, maar het is moeilijk om de Japanse fluit voor zoveel mensen tegelijkertijd te bespelen. Het is erg moeilijk, en hooguit de helft van de mensen die naar de workshop kwamen wisten een geluid uit de fluit te krijgen. Het is gewoon een erg moeilijk instrument.
Ik wil ook instructievideos in het Engels voor YouTube maken over hoe je de Shino-bue moet spelen. Maar dit is iets voor de toekomst.

07. Oh, dus je zou best nog een keer les willen geven na deze ervaring?
龍 (RYU): Ja. Als mensen het leuk vinden zal ik dat doen. Sommige mensen geven muziekles op scholen, maar niet online. Op deze manier zal het voor mij niet zo moeilijk zijn als wanneer ik fysiek voor een klas sta.

08. Voor de show in Nederland werd je vrij kort van tevoren toegevoegd aan de show van DEFINE ME en ZEROSHIKI. Beide bands maken een heel andere soort muziek dan jij, dus hoe was dat voor jou? Vind je het leuk om met artiesten van een totaal ander genre op te treden?
龍 (RYU): Ja, dat was zeker goed. Het enige wat ik echt betreur is dat ik niet in staat was om de hele band mee te nemen. Aangezien ik erg gelukkig met ze ben en optreden met een backing track is toch heel anders. Ik moet wel zeggen dat de geluidsman het erg goed gedaan heeft die nacht.
Ik speel liever met muziekanten uit andere genres. Er zijn niet veel bands die vergelijkbaar zijn met mijn stijl in Japan. Sommigen hebben een aardige groep volgers weten te behalen, maar ze zijn er toch snel mee gestopt omdat het zo moeilijk is om te overleven in dit genre. Daarnaast vind ik het ook niet leuk om een kopieërmachine te zijn. Dus om op te treden met een band die een totaal andere stijl heeft dan mijn muziek zorgt ervoor dat we niet hetzelfde gaan klinken in de oren van het publiek. Ik geniet ervan om met muziekliefhebbers van andere stijlen te spelen.

09. In plaats van een volledige band kon je dit keer alleen MASASHI meenemen als je support guitarist. Voor hem was het de eerste keer in Europa, terwijl jij hier al vaker bent geweest. Hoe was het voor jou om met iemand te reizen die nog nooit eerder in Europa was geweest? Had je het gevoel dat je reisgids voor hem moest spelen bijvoorbeeld?
龍 (RYU): Een beetje. Ik heb af en toe reisgids voor hem gespeeld, maar hij is eigenlijk een tijdje in Amerika geweest. Als ik iemand anders mee had genomen had ik waarschijnlijk veel meer moeten doen, maar in dit geval ging alles prima.

10. Je bent de laatste jaren meerdere keren in Europa geweest, maar heb je deze tour nog “nieuwe” plaatsen bezocht waar je nog niet was geweest?
龍 (RYU): Jazeker. Ik heb Versailles bezocht. Ik weet niet hoe je dat op de juiste manier uitspreekt want iedere taal in Europa heeft een andere uitspraak… Maar dat was een plek waar ik nog niet eerder was geweest. Het was geweldig. Ik heb er een video opgenomen en die zal ik in de toekomst op mijn YouTube kanaal zetten.

11. Tijdens deze tour heb je niet alleen maar nieuwe nummers van ソメイヨシノ (Somei Yoshino) gespeeld. Je hebt bijvoorbeeld ook Hannya gespeeld, wat een nummer is dat OROCHI-fans waarschijnlijk wel zullen herkennen. Hoe reageerde het publiek toen je deze “oude” nummers speelde?
龍 (RYU): Eigenlijk, sommige nummers zijn nieuw, zoals 祇園 -GION-, 薄紅-USUBENI- and ゆびきり -YUBIKIRI-. Sommige mensen hebben mijn shows al eens eerder bezocht dus ik denk dat ze het wel weten, zeker omdat Hannya gemakkelijk te onthouden is.

12. Laten we het nu even over jou persoonlijk hebben met de laatste paar vragen. Bijvoorbeeld, waarom heb je gekozen om de muziek in te gaan in plaats van een kantoorbaan of je eigen bedrijf?
龍 (RYU): Ik ben geboren in een samurai familie. Ik heb nooit voor iemand anders gewerkt. Ik houd van muziek, vrijheid en natuur.

13. Je speelt nu al zo lang in dit genre, maar er moet een moment geweest zijn waarin je besloten hebt dat dít het genre voor jou was. Hoe ben je in deze visuele stijl terecht gekomen?
龍 (RYU): Als kind vond ik het geweldig om kastelen te bezoeken. Maar daarnaast was mijn moeder ook erg streng. Ik mocht van haar geen manga lezen. Maar er is een speciale manga die zich richt op geschiedenis. Ik geloof dat er in totaal 20 boeken in deze serie zitten. De lezer leert zo over de geschiedenis van de wereld, China en Japan. Ik heb deze boeken zo vaak gelezen, maar dat was gedeeltelijk omdat het de enige manga was die ik had. Ik heb zoveel kastelen bezocht en het enige wat ik er zo leuk aan vond waren de oude Japanse gevechtskleding die ze daar tentoonstelden. Deze worden de “Yoroi” genoemd. En natuurlijk de zwaarden. Ik ben naar zoveel museums geweest.
Toen ik ouder werd en naar de middelbare school en universiteit ging speelde ik normale rockmuziek. In deze tijd kwam ik een poster tegen waar vijf mannen die op muzikanten leken op stonden, gekleed in Ronin-stijl costuums. (Dit zijn eigenlijk de arme samurai die geen meester hebben.) Ik zag het poster en vond het meteen erg cool. Ik had destijds een pop band, maar ik stuurde hen een foto die ik van de poster gemaakt had. Ik was toen in Japan, maar de rest was in Australië. Ik vond het concept gewoon geweldig. Alle mensen die op dat moment muziek met mij maakten waren het met me eens, en OROCHI werd in december van dat jaar gevormd. En daarmee veranderde ook de stijl van een normale Japanse band in Australië met een zanger die pop nummers in het Engels zong in OROCHI’s stijl.

14. Je bent de laatste tijd je social media accounts ook steeds meer gaan gebruiken. Is er iets wat je daarover wilt delen om dit interview af te ronden?
龍 (RYU): Social media wordt de laatste tijd steeds belangrijker. Vergeleken met vorig jaar is er steeds meer op gaande. Daarom probeer ik ze ook meer te gebruiken. Maar het is een process. Ik probeer op mijn social media accounts Engels te gebruiken om zo meer mernsen te kunnen bereiken, zodat we samen van muziek kunnen genieten.

15. En als een echt laatste vraag, heb je nog een boodschap voor iedereen die dit interview leest?
龍 (RYU): Een boodschap voor iedereen? Bedankt voor het ook deze keer lezen van mijn interview. We zullen terugkomen! Ik denk dat ik meer video’s in het Engels zal maken, evenals meer posts op social media in de toekomst. Zodat meer mensen mee kunnen doen met de muziek. Ik zal binnenkort ook een paar nummers in het Engels zingen.

Al seen extra bonus heb ik de guitarist die RYU bij zich had tijdens de korte tour, MASASHI, of hij ook nog iets wilde zeggen over de Europese tour… End at had hij. Hij heeft ook een speciale boodschap voor iedereen:
MASASHI: Alles wat mij gegeven is terwijl ik op tour was in Europa was zo geweldig. Iedereen die ik in Europa ontmoet heb tijdens mijn eerste bezoek hier was absoluut geweldig.
Super bedankt dat jullie ons zo verwelkomden, van Japanse muziek en van Japanse cultuur houden! Ik hoop echt nog een keer terug te komen!
Daarnaast liep ik ook wel eens alleen door de steden, en dan raakte ik soms verdwaald. Ik heb mensen om de weg terug gevraagd en ik was verbaasd over hoe aardig ze tegen me waren ondanks mijn gifgroene haar! Ik waardeer hun aardigheid echt!
Het eten was ook heerlijk, de gebouwen waren geweldig, en ik mis deze momenten nu al…

Geef een reactie